woensdag 30 december 2009

klaarwakker

Lieve Jacqueline,

Het is bijna vier uur 's nachts en ik ben klaarwakker. Iedereen is naar bed, ik kan met niemand chatten en de fles is bijna leeg. De cafés zijn dicht en zelfs de katten slapen. Er is alleen een documentaire over Johny Cash, maar die is Duits nagesynchroniseerd, weet jij iets slaapverwekkends?

Liefs van een wakker Nederland


------------------------------------------------------------------------------


Lieve een wakker Nederland,

Zo tegen het einde van het jaar zit de spanning er goed in. Snelle rotjes knallen erop los. Er moet weer afscheid genomen worden van een jaar dat voorbij vloog. Het is logisch dat je de slaap niet kan vatten. Heb je al plannen voor oud & nieuw. Wie weet maak jij je onbewust druk over hoe het allemaal zal lopen. Het moet (met een dik accent op moet) natuurlijk fantastisch zijn! Sla in ieder geval ruim champagne in, koop een paar oliebollen, of bak ze zelf en steek eens een sierpijl af. Zet een bak met zilveren snippers klaar, deze kun je drastisch uitstrooien rond middernacht. Maak kletspraatjes met buren of met totaal vreemden. Zelfs het minste ‘is-dit-nu-wel-echt-een-feestje?’ kan op deze manier slagen. Ik weet zeker dat jij vannacht zult slapen als een Roos!

Lieve groet van Jacqueline

zondag 27 december 2009

drukbezet

Lieve Jacqueline,

Ik ben een drukbezette vrouw, ik heb een uitdagende fulltime job, vier schatten van kinderen, een volkstuin en een hulpbehoevende moeder. Ik sta positief in het leven, bij mij is het glas altijd halfvol en ik zie alleen maar uitdagingen. Uiteraard ben ik nu druk met de kerstboodschappen, ik heb voor iedereen een leuk cadeau voor onder de boom, en ben halverwege mijn lijstje voor het kerstmenu; ik moet alleen nog even langs de biologische slager, mijn wijnmannetje (hij heeft wat flesjes voor mij apart gezet) en het Vlaamsch Broodhuis en dan duik ik de keuken in. Morgen komt mijn familie ( twee zussen met aanhang en kinderen en mijn moeder) en de familie van mijn man: zijn vader en vrouw, zijn moeder met haar vriendin (de ouders van mijn man gaan nog altijd prima met elkaar om) en zijn broer met zijn vriend en zijn ex, want die had nog niets met de kerst. Nou ja, gelukkig woon ik groot. Ik verheug me er enorm op om iedereen weer bij elkaar te zien, misschien gaan we wel weer kareoke doen, net als vorig jaar, maar de kids zullen wel willen Wii'en. Ik hou er rekening mee dat de hele bups blijft slapen, want het gaat waarschijnlijk ijzelen, leuk hè? Het enige probleem is eigenlijk dat ik soms ineens hevig verlang naar een eenzame kerst, dat lijkt me zo romantisch. Ik zag gisteren een oudere man een pak Brinta en drie liter melk kopen. Dat lijkt me nou heerlijk. Drie dagen lang alleen maar warme pap eten, op de bank, met een dekentje. Is dit een ongezonde gedachte? Mijn psych is met vakantie, vandaar dat ik het aan jou vraag. Kun je me snel antwoorden ajb? En ik kon geen rekeningnummer vinden, hoe betaal ik voor dit consult? Graag reactie voor de kerst.

Met hartelijke groet,

Een drukbezette vrouw


----------------------------------------------------------------------------------


Lieve drukbezette vrouw,

Wedden dat je hebt genoten van de afgelopen drie dagen en dat je dit volgend jaar weer doet. Dit kan niet anders met zo’n wonderlijke familie. Jong en oud, zo ruimdenkend over homoseksualiteit met exen die welkom blijven. Jij bent een rijk mens. Van een potje zingen knap je toch geweldig op? Had je het geluk dat er familievetes, dramatisch met een teveel aan alcohol, zijn uitgevochten? Ik hoop het voor je, een kerst zonder is niet compleet. Misschien is het nu tijd om de familie even de familie te laten en oud & nieuw met vrienden door te brengen. Je kunt bijvoorbeeld een lang weekend een stedentrip maken rond die tijd. Het kan heel verruimend zijn om de jaarwisseling in het buitenland mee te maken. Dit kun je trouwens ook heel goed alleen doen. Ik raad je aan om niet over goede voornemens na te denken. Ik verbied het je zelfs. Dit soort fratsen kun jij er als drukbezette vrouw er niet bij hebben. Brinta, dat spul, is op een bepaald moment in je leven, niet meer te vreten. Geef toe, je moet er toch niet aan denken om drie dagen door pap te lepelen? Zie dit gratis prietpraatje niet als consult. Dat heb jij helemaal niet nodig. Dat meen ik echt!

Lieve groet van Jacqueline

donderdag 24 december 2009

lusteloos

Lieve Jacqueline,

Ik ben de laatste tijd zo moe en futloos. Ik slaap minstens 10 uur en als ik dan opsta moet ik lang bijkomen met koffie en soms een sigaret. Ook heb ik vreselijke wallen onder mijn ogen. Ik moet veel doen maar als ik er aan denk wordt ik al moe. Ik heb me vandaag naar de kapper gesleept omdat mijn haar ook al begon te hangen alsof het de volgende dag niet meer ging halen. Gisteren lukte me het nog net om naar het café op de hoek te lopen, maar bij het vijfde biertje kon ik mijn glas al niet meer optillen. Help Jacqueline wat moet ik doen?? De kerst komt eraan en dan ben ik graag fris en stralend als een ster.

Liefs,

Een vermoeide vrouw.


-------------------------------------------------------------------------



In godsnaam zet de wekker. Je slaapt twee uur teveel. Van lang slapen word je suf. Het nieuwe slaapritme gaat je bevallen. Wallen zijn vreselijk. Je kunt er camouflagestift op kwakken, dit raad ik je af. Wallen kun je goed behandelen met aambeiencrème. Al eeuwen een beproefd modellentrucje. Voorzichtig smeren want het is pittig spul. Het allerbeste is om oude koffie op je ogen te leggen. Koffiepads zijn hier heel handig voor. Je wallen zullen eerst opzwellen maar zodra de pads aanslaan zie je meteen verschil. Heb je wel eens gefloat of iets anders esoterisch gedaan? Het is en blijft een zweverige hoek maar in jouw toestand heb je hier alleen profijt van. Je kunt de dingen die je van jezelf zo nodig moet sneller naast je neer leggen. Laat anderen het lekker doen. Naar het café gaan is het belangrijkste, dit mag je niet laten vallen. Kerst komt volgend jaar weer, dus doe daar niet ingewikkeld over. Zullen we eens samen een pils drinken in de kroeg?

Lieve kerstgroet van Jacqueline

woensdag 23 december 2009

waanzinnig

Lieve Jacqueline (als je echt zo heet),

Ik weet het nu zeker, ik word achtervolgd, ik kan er niet veel over zeggen, ben nog nooit in dit internetcafe geweest, het ruikt hier raar, ik heb maar voor 5 minuten betaald, luister, ze hebben me door maar ik heb niks gedaan, maar hij is er steeds als ik naar buiten ga, ik doe wel of ik m niet zie, en als ik mijn gordijnen opendoe ik heb mijn hyves gedeleted shit, als je je laptop vebrand knne zem toch nog lezen mijn tijd iis bijnaa op help snel ajs


-----------------------------------------------------------------------------



Lieve lieve lieve lieve meneer of mevrouw. Je bent vast een vrouw! Wordt je gestalkt door een man of vrouw? Geeft niets hoor, dat je dit niet schrijft, je situatie is al schrijnend genoeg. Onduidelijk is ook of je al door de molen van de geestelijke gezondheidszorg bent geslingerd. Ik zou graag een warme arm om je heen slaan. Dit helpt natuurlijk niet op lange termijn. Vertrouw je nog iemand? Zo ja trek daar bij in. Laat je hardnekkig begeleiden door de eerste de beste die daarvoor open staat. Je bent toe aan redding. Schaam je niet. Is er een buurtwinkel waar je vaak komt? Dit kan haast niet anders je moet toch eten en drinken. Neem de uitbater in vertrouwen. Eigenlijk kun je elk ander persoon die je regelmatig ziet in vertrouwen nemen. Natuurlijk niet degene die jou achtervolgt! Kijk eens met de zogenaamde helikopterview. Proberen hoor. Waanzinnigheid komt in de beste families voor. Familie. Misschien is er een familielid die jou kan begeleiden. Zo kun je echt niet langer doorgaan! Dit is geen leven meer. Kop op. Kook samen iets lekkers juist nu met de feestdagen.

Een hele warme kus, (smak) van Jacqueline

dinsdag 22 december 2009

stijlloos

Lieve Jacqueline,

Ik val maar meteen met de deur in huis, kort maar goed; ik heb geen stijl. Ik heb geld genoeg, dat is het probleem niet, maar nu mijn 13e maand net weer is gestort realiseer ik me ineens weer dat ik niet weet hoe ik het moet uitgeven. Ik weet niet wat bij me past. Als een verkoopster zegt: 'dat staat je goed' dan koop ik het. Niet zelden sta ik dan thuis voor de spiegel en herken mezelf niet terug. Ook mijn inrichting is een zooitje. Ik woon alleen, ik kan doen wat ik wil, maar ik heb gewoon geen stijl. Ik zie het zelf heus wel, maar wat kan ik er aan doen? Alles dezelfde kleur? De helft eruit gooien? Ik kan toch moeilijk voor alles een adviseur inhuren. Heb jij een goed advies?

Liefs van een stijlloos iemand.


----------------------------------------------------------------------------


Lieve stijlloos iemand,

Jij bent al heel ver! Het onder ogen zien van stijlloosheid is de eerste stap naar genezing. Begin met het maken van collages. Hiervoor kun je van alles gebruiken. Wc rollen, plaatjes (bijvoorbeeld uit tijdschriften) foto’s, oude boeken, plastic, groente en fruit netjes, blokjes hout, noem het maar op.) Zo kun je stijl ontwikkelen. Ga net zo lang door tot je tevreden bent. Laat deze collages zien aan anderen mensen en vraag wat ze ervan vinden. Met deze feedback kun je goed werken aan je gebrek aan stijl. Wissel af tussen grote en kleine collages. Werk plat (twee dimensionaal) en ook ruimtelijk. Leg de collages goed vast (op foto’s) dan kun je ze makkelijk naast elkaar leggen en goed zien of er al verbetering te constateren valt. Vanuit het werken met collages kun je overstappen naar het echte werk. Je outfit, je eigen huis. Wie weet wordt het nog wel je hobby en ben jij binnenkort onze nieuwe topstylist. De winter is de perfecte tijd om hiermee je dagen te vullen.

Lieve groet retour van Jacqueline

maandag 21 december 2009

leugen

Lieve Jacqueline,

Al meer dan een jaar ben ik actief op Facebook. Ik ververs regelmatig mijn status, zet er foto's en filmpjes op en heb meer dan 300 vrienden. De laatste tijd krijg ik het steeds benauwder als ik mijn laptop aandoe. Mijn hele Facebookaccount is namelijk gebaseerd op een leugen. Ik zet er allemaal activiteiten op die ik helemaal nooit heb gedaan, mijn statusupdates schrijf ik over uit een paar oude boeken die ik nog heb, ik download foto's en doe dan of ik ze zelf heb gemaakt en ik ken maar een kwart van mijn vrienden. In werkelijkheid kom ik bijna nooit de deur uit en ik heb niet eens een fototoestel. Nou heb ik gehoord dat defrienden heel erg hip is, en ben ik bang dat al mijn fb-vrienden mij eruit gaan gooien. Maar zij zijn het enige wat ik heb. Wat moet ik doen? Help me alsjeblieft want volgens mij weet je heel veel van internet. Hoe zorg ik ervoor dat mijn vrienden mij blijven geloven?

Een internetter die opziet tegen een eenzame kerst.


------------------------------------------------------------------------------


Lieve internetter die opziet tegen een eenzame kerst,

Zit je wel op Facebook? Ik wil graag vrienden met je worden! Je hebt vast een hele kekke naam gekozen! Wat een hoop vrienden heb je al verzameld. Je ziet je account als een leugen. Dat is een hele interessante gedachte met een gigantische filosofische diepte. De hele virtuele mikmak is toch leugenachtig. Je doet je leuker, slimmer en dynamischer voor dan je werkelijk bent. Of niet soms. Hoe inventief om oude boeken te gebruiken om je status te bewerken. Zet je het er zelf op? Wat leuk kan zijn, is om te experimenteren met eigen beeld. Misschien kun je een camera lenen of kopen, die krengen zijn spotgoedkoop. Zie het als een aanleiding om de deur uit te gaan. Defriending is zeker heel erg in, het heeft mij ontzettend veel ‘vrienden’ gekost. Dat komt omdat ik heel onvriendelijk kan zijn. Daar baal ik nog steeds van. Wordt zo snel mogelijk vriend met mij, ik zal je er nooit uitknikkeren. Blijf bezig zoals je bezig bent én probeer je nog leuker voor te doen dan je nu al doet. Kerst ach kerst. Koop een banketstaaf. Wist je dat een in stukken gesneden banketstaaf net als kerstkransjes als kerstboomversiering kan dienen?

Lieve groet van Jacqueline, die vrienden met je wil worden!

zondag 20 december 2009

bakvis

Lieve Jacqueline,

Gisteren was ik op een feestje en raakte ik in gesprek met een jongeman waar ik mijn ogen niet vanaf kon houden. We waren geanimeerd aan het praten totdat hij zei, typisch zo’n patatgeneratiereactie. Ik ken de term generatie x en volgens mij bestaat generatie y ook. Ik heb het natuurlijk opgezocht en vraag me af of hij dit grappig bedoelde, dus duidelijk met me wilde flirten. Dan vindt hij me waarschijnlijk leuk! Of was het echt raak, ik bedoel echt gemeen. Ik ben nog jong, zo rond de veertig. Voor het eerst in mijn leven voel ik me onzeker. Ik lijk wel een puber. Nu vraag ik me af hoe ik achter de ware betekenis kan komen van zijn opmerking. Je begrijpt dat ik dit het liefst zo doe dat hij er niets van merkt. Weet jij hoe ik dit het beste kan aanpakken?

Een onzekere blom van veertig.


----------------------------------------------------------------------------


Lieve onzekere blom van veertig,

Het is jammer dat je niet de context van de opmerking beschrijft dan had ik er iets meer op in kunnen gaan. Je komt verliefd over. Wil jij wel terug naar de tijd dat je in snackbars hangt en achterop een brommer zit om dan te verkleumen omdat je een te dunne panty aanhebt? Zit je nu echt te springen om als een nerveuze bakvis te wachten bij de telefoon om te zien of hij nog belt? Heb je echt zin om de hele dag voor het raam naar dwarrelende sneeuwvlokken te staren? Kom op. Stel je niet aan. Geef jezelf een schop onder je kont, doe eens een achterstallig klusje. Je bent toch geen patatgeneratie. Neem een huisdier. Vissen kun je niet aaien maar doen het esthetisch heel goed.

Lieve stevige groet van Jacqueline

Volgers

Over mij

Mijn foto
in maart en april een quiz, in mei interviews, in juni roddels, total make overs in juli, augustus de videoroman, september stellingen, in oktober een kort luisterverhaal, bloopers in november, een december vol problemen, in januari lekker makkelijk, in februari en maart de fauna reportage, in april is minimarktonderzoek onder uitzendbureaus als soapopera verwijderd onder het mom van eigenbelangen gaan voor, toen op stap met mijn oudste zoon, nu mijmeren over een nieuwe website